26 lutego 2026 r.

Pozdrawiamy Cię Panie Jezu w Najświętszym Sakramencie Ołtarza! Pozdrawiamy Twe Boskie Oblicze w majestacie i piękności. Bądź pochwalony i uwielbiony Jezu! Witaj Światłości oświetlająca nasze umysły. Przychodzimy dziś w ten kolejny czwartkowy wieczór do Ciebie, aby być przy Tobie, gdy modlisz się w Ogrodzie Oliwnym do Ojca, wypełniając Jego Wolę. „Nie moja wola, ale Twoja niech się stanie” – mówisz Ojcu, przeżywasz lęk i trwogę. Wraz z Tobą chcemy trwać na modlitwie, potrzebujemy modlitwy, chcemy wołać do Ojca, Abba Ojcze, uwielbiać Cię, przepraszać i dziękować.

Aby nasza modlitwa była miła Tobie i owocna, poślij nam Swojego Ducha Świętego. Duchu Święty przyjdź, oświeć nasze serca i umysły, prowadź naszą modlitwę. I Ty, Maryjo, Matko nasza przyczyń się za nami. Okryj nas płaszczem Twej opieki, ukryj w Swoim Niepokalanym Sercu. Zostałaś nam dana z krzyża.  „Oto Matka twoja” – słowa, które wypowiedziałeś, Jezu, do św. Jana, są skierowane także do nas. Maryjo, Matko nasza przemień nas wewnętrznie. Maryjo, cała przejrzysta! W Tobie i przez Ciebie, Bóg do nas mówi. Wyproś nam serce proste, napełnij nas Twoją radością. Uczyń nasze serca tak przejrzystymi, jak Twoje.

Panie Jezu Chryste, ukryty w Przenajświętszym Sakramencie klękamy przed Tobą w czasie świętego postu, aby w Twojej obecności uczyć się prawdy o sobie. W dzisiejszej Ewangelii według  św. Mateusza mówisz nam: „Proście, a będzie wam dane, szukajcie, a znajdziecie, kołaczcie, a otworzą wam”(Mt7,7-8). Prośba, szukanie i pukanie tworzą trzy stopnie zbliżania się do Ciebie, Boże. Prośba nazywa brak, szukanie obejmuje wysiłek i czujność. Pukanie zakłada drzwi zamknięte i obecność kogoś, kto słyszy. Pukanie jest modlitwą połączoną z postem i jałmużną. Panie Jezu, w tej godzinie wsłuchujemy się w Twoje słowa, w Twój ciepły i pełny miłości głos: „Proście, a będzie wam dane” (Mt 7,7). Składasz wyraźną obietnicę, że wspólna modlitwa, jedność ma w sobie moc. Jest Twoją radością, Jezu.

A co my możemy powiedzieć o praktyce wspólnej modlitwy w naszych domach? Czy modlimy się wspólnie, omadlamy razem ważne dla nas wydarzenia, intencje? Wybacz nam Panie brak wspólnej rodzinnej modlitwy. Możemy godzinami siedzieć wspólnie przed telewizorem, a na wspólną modlitwę nie mamy czasu, nie chcemy albo wstydzimy się uklęknąć razem. Wybacz nam! „Szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam…”(Mt 7, 7-8) – nalegasz, każde Twe słowo jest nowym zaproszeniem, nową obietnicą. Powołujesz się na dobroć samego Ojca. Ona jedna jest wystarczającym dowodem na to, że Bóg Ojciec zawsze udzieli nam tego, co dobre – jeśli Go będziemy prosili. Ojciec wie czego nam trzeba, ale chce abyśmy przychodzili do Niego jak dzieci. Czy naprawdę w to wierzymy, że Bóg Ojciec udziela nam zawsze tego, co dobre? Jaki obraz Boga Ojca noszę w swoim sercu? Przepraszamy, że często, my wierzący mamy krzywy obraz Twój, Ojcze. Podejrzewamy Cię o obojętność, obwiniamy o swoje niepowodzenia, trudne i ciężkie sytuacje. O nieszczęścia oskarżamy Ciebie, Boga, a nie szatana. Nie widzimy grzechu. Wybacz nam.

Często mówimy: Bóg mnie skarał, albo kogo Bóg kocha, temu krzyże daje. Czy to jest prawdą?  Wybacz nam Panie, że tak mówimy, tak myślimy. Gdyby tak było to by nie umarł Bóg na krzyżu. Jezu, poprzez Twój krzyż świat został zbawiony. To Ty na krzyżu powiedziałeś „Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą co czynią”..  I dziś mówisz: Ojcze przebacz tym, którzy  kłamią, którzy oszukują, którzy czynią zło. I czekasz, czekasz bo kochasz. Bo jesteś samą Miłością.

Nasza modlitwa jest rozmową z Tobą, Panie. Przemów do nas w Swoim zbawczym Słowie. Panie Jezu, Ty chcesz, abyśmy dziś prosili Ojca. Prosimy o Mądrość Słowa Bożego. Chcemy modlić się Słowem Bożym, z Księgi  Estery, Królowej, która wskutek intrygi na dworze króla, gorąco modliła się do Boga, prosząc o łaskę dla swego narodu. Czytanie z Księgi Estery (Est 4,17k. L-m. r-u) „Królowa Estera zwróciła się do Pana, przejęta niebezpieczeństwem śmierci. I błagała Pana, Boga Izraela, mówiąc: «Panie mój, Królu nasz, Ty jesteś jedyny, wspomóż mnie samotną, niemającą poza Tobą wspomożyciela, bo niebezpieczeństwo jest niejako w mojej ręce. Słyszałam od młodości mojej w pokoleniu moim ojczystym, że Ty, Panie, wybrałeś Izraela spośród wszystkich narodów i ojców naszych ze wszystkich ich przodków na wieczyste dziedzictwo i uczyniłeś im wszystko, co zapowiedziałeś. Wspomnij, Panie, daj się rozpoznać w chwili naszego udręczenia i dodaj mi odwagi, Królu bogów i Władco nad wszystkimi władcami. Włóż stosowną mowę w moje usta przed obliczem lwa i zwróć jego serce ku nienawiści do wroga naszego, aby zginął on sam i ci, którzy są z nim jednej myśli. Wybaw nas ręką Twoją i wspomóż mnie opuszczoną i niemającą nikogo poza Tobą, Panie, który wiesz wszystko»”.

Modlitwa Estery jest pod każdym względem wzorcowa. Wyznaje, że poza Tobą, Boże nie ma innego wspomożyciela. Jest wspaniałym przykładem  zaufania, jakie pokłada w Tobie osoba pokorna. Estera w sytuacji granicznej zaczyna od modlitwy. Jest to modlitwa człowieka, który wie, że sam nic nie uczyni. Trzeba zaufać Bogu w chwili realnego zagrożenia.

Niech ta modlitwa będzie naszym przebłaganiem za grzechy popełniane w naszej Ojczyźnie. Z zaufaniem zanosimy do Ciebie, Boże przebłagania w intencji naszej Ojczyzny. Jesteśmy zatroskani o wiarę Rodaków, a szczególnie młodego pokolenia. W imię Jezusa Chrystusa przebacz nam Boże przez wstawiennictwo Matki Bożej odrzucenie Ciebie, Boga Ojca, jako jedynego Boga i Stwórcę świata i ludzi – przebacz nam.

Przebacz nam niewierność przyrzeczeniom Chrztu Świętego i ślubom Jasnogórskim; Przebacz nam zabijanie dzieci nienarodzonych, grzechy przeciwko życiu od momentu poczęcia aż do naturalnej śmierci; Przebacz, że w polskich szpitalach codziennie rękami polskich lekarzy morduje się dwoje a nawet troje bezbronnych nienarodzonych dzieci – przebacz nam Panie! Przebacz brak walki z wadami narodowymi, pijaństwem, lenistwem, marnotrawstwem; Przebacz wzajemną nienawiść, nienawiść do własnej Ojczyzny; Przebacz zwalczanie kościoła katolickiego przez kłamstwa, pomówienia i oczernienia, a także bluźnierstwa przeciwko Matce Bożej – przebacz nam!